Úr Gull-Þóris sögu

Síðast segir hér af fjársjóði í Gull-Þóris sögu, eða Þorskfirðinga sögu eins og hún er líka oft nefnd. Þessi saga mun seint talin með merkari Íslendingasögum. Þórir Oddsson er efnilegur höfðingi í Þorskafirði á Barðaströnd. Hann fer ungur utan til Noregs og er ráðlagt að stunda fiskveiðar á Hálogalandi sem sagðar eru gefa vel af sér. Hugur hans stefnir þó hærra til að afla fjár. Hann hittir á Hálogalandi Agnar berserk sem reynist þegar til kemur vera föðurbróðir hans. Agnar gefur honum ógrynni fjár í gulli og silfri auk alls kyns töfragripa. Að skilnaði bendir Agnar honum á illræmdan víking norður við Dumbshaf. Sá nefnist Valur og geymir í helli gull sem drekar gæta. Þórir vinnur drekana ásamt föruneyti sínu, fer síðan víða um lönd og aflar meira fjár sem hann skiptir að hluta til með félaga sínum Hyrningi.

Þegar Þórir snýr til Íslands með aflafé sitt þykir Halli föður Hyrnings Þórir ekki hafa látið Hyrning njóta réttláts skerfs af fénu góða. Hyrningur samsinnir þó ekki föður sínum og situr hjá í langvinnum deilum sem hefjast í héraði en Þórir heldur ávallt velli gagnvart fjölmennum fjandaflokki sínum. Í elli gerðist Þórir illur og ódæll viðskiptis. Logið var að honum að sonur hans Guðmundur hefði fallið í bardaga í Noregi. Við þau tíðindi brá honum svo mjög að hann hvarf af búi sínu með Valshellisgullið. Haft var fyrir satt hann hefði að dreka orðið og flogið til fjalls og lagst á gullkistur sínar. Hafa þær síðan ekki fundist en munu vera einhvers staðar enn í Þorskafirði í vörslu dreka.