ROYAL MINT

Uppruni Royal Mint nær aftur til 9. aldar, þegar fyrstu skipulögðu myntsláttur Englands hófust á tímum engilsaxneskra konunga. Þá var mynt slegin á mörgum stöðum í landinu, en mikilvægasta myntsláttan var í London, sérstaklega í Tower of London.

Á 10. og 11. öld varð myntsláttan sífellt skipulagðari og konungsvaldið tók meiri stjórn á framleiðslu mynta til að tryggja stöðugleika í gjaldmiðlinum og koma í veg fyrir fölsun.

Frá árinu 1279, á valdatíma Edward I, var Royal Mint staðsett í Tower of London. Þar starfaði hún í yfir 500 ár.

Á þessu tímabili þróaðist myntsláttan mikið. Ný verkfæri og nákvæmari aðferðir voru teknar í notkun til að tryggja gæði myntanna og gera þær erfiðari að falsa. Myntir urðu einnig mikilvægari fyrir alþjóðaviðskipti Bretlands.

Á 16. öld, á tímum Henriks VIII, varð mikil breyting þegar silfurinnihald myntanna var minnkað til að bæta fjárhag ríkisins. Þetta tímabil er oft kallað Great Debasement.

Árið 1696 var hinn frægi vísindamaður Sir Isaac Newton skipaður Warden of the Mint (eftirlitsmaður myntsláttunnar). Þremur árum síðar, árið 1699, varð hann Master of the Mint, sem var eitt mikilvægasta embætti stofnunarinnar.

Newton tók hlutverk sitt mjög alvarlega og vann að því að bæta skipulag og öryggi myntsláttunnar. Á þessum tíma var mikið vandamál með fölsun mynta og fólk sem klippti brúnir silfurmynta til að safna silfri. Newton skipulagði víðtækar rannsóknir á fölsurum og tók jafnvel sjálfur þátt í að safna sönnunargögnum gegn þeim. Margar handtökur og dómar voru afleiðing af starfi hans.

Newton hafði einnig mikil áhrif á Great Recoinage of 1696, þegar stór hluti breskra silfurmynta var endurmótaður og skipt út fyrir nýjar myntir með riffluðum brúnum sem gerðu klippingu mun erfiðari.

Auk þess hafði Newton áhrif á þróun breska gjaldmiðlakerfisins. Árið 1717 lagði hann til ákveðið verðhlutfall milli gulls og silfurs sem stuðlaði að því að Bretland þróaðist smám saman í átt að gullfótakerfi (gold standard).

Starf Newtons hjá Royal Mint er talið eitt af mikilvægustu tímabilum í sögu stofnunarinnar, þar sem hann styrkti traust á breskum gjaldmiðli og bætti skipulag myntsláttunnar verulega.

Á 18. og 19. öld þróaðist Royal Mint mikið með tilkomu iðnbyltingarinnar. Vélknúin tæki tóku við af handvinnu og gerðu myntsláttuna bæði hraðari og nákvæmari.

Árin 1810–1816 var breska myntkerfið endurbætt enn frekar og gull varð smám saman grunnur gjaldmiðilsins.

Á sjöunda áratugnum varð ljóst að aðstaðan í Tower of London var ekki lengur næg fyrir nútíma framleiðslu. Því var Royal Mint flutt til Llantrisant í Wales árið 1968, þar sem byggð var stór og tæknivædd myntslátta.

Í dag framleiðir Royal Mint ekki aðeins breskar myntir, heldur einnig myntir fyrir mörg önnur lönd um allan heim. Stofnunin framleiðir einnig safnmyntir úr gulli og silfri og fjárfestingarmyntir.

Royal Mint starfar nú sem ríkisfyrirtæki í eigu breska fjármálaráðuneytisins og er mikilvægur hluti af breskri efnahags- og menningarsögu.